اصطلاحشناسی
در لغت
اسلام در لغت به معنای «انقیاد» و «گردننهادن» به حکم میباشد. کاربرد شرعی این لغت، تسلیم در قبال دستور خداست. در آیههایی از قرآن همانند آیهها ۲، ۱۱۲ و ۱۲۸ بقره، اسلام به معنای همین معنی به فعالیت رفتهمیباشد.[۹] این واژه و کلمه از ماده «سلم» میباشد که خویش به معنای «تسلیم بی نقص»[۱۰] «تندرست شدن» و «رهایی یافتن از آفات» میباشد. در معجم الوسیط آمدهمیباشد که «إسلام» در لغت به معنای اظهار خضوع و تایید آیین محمد میباشد. درین خصوص به هر که آیین اسلام را پذیرفتهمیباشد، «مُسلِم» (در فارسی: مسلمان) گفته می شود و «أسلم» به معنای کسی میباشد که در آئین خویش خالص باشد.[۱۱] این کلمه و واژه هشت سکو در قرآن و در سورههای آل عمران، مائده، انعام، زمر، صف، حجرات و توبه به شغل تشریفات ترحیم مشهد رفتهمیباشد.[۱۲]
در اصطلاح
اسلام یک کدام از ادیان توحیدی[۱۳][۱۴] و همانند مسیحیت و یهود، فقاهتی نبوی میباشد.[۱۵] بنابر تعریفوتمجید قرآن از اسلام، اسلام آموختن مشترک آحاد پیامبران بودهمیباشد و هر رسول آئین طلاق را تبلیغ نمینماید؛ بلکه همه یک آیین مشترک به اسم اسلام را تبلیغ میکردند. بنابر این تعریفوتمجید، اسلام آئین مشترک توحیدی میباشد که با عبارت «آیین الله» آیتم عزم پروردگار قرار گرفتهمیباشد که والاترین مثال از این، فقاهتی میباشد که محمد به تبلیغ آن مبعوث شده است.[۱۶] با وجود آنکه محمد در اسلام تحت عنوان خاتم پیامبران شناخته می گردد، اسلام نیز خاتم ادیان خواهد بود این شریعت هیچ گاه نسخه ها نخواهد شد.[۱۷]
منابع اسلامی
قرآن
نوشتهی علمیٔ اساسی: قرآن
قرآن، معتبرترین متن فقهی نزد مسلمانها و به مانند کتاب مقدس در نزد مسیحیان میباشد.[۱۸] این کتاب تحت عنوان یک کدام از مهمترین معجزات محمد قلمداد می شود که به دو شکل دفعی و تدریجی نازل شده است. درین کتاب هرگاه از عبارت انزال مصرف شدهمیباشد، خواسته نزول دفعی و هرگاه از عبارت تنزیل مستعملمیباشد مراد نزول تدریجی میباشد. نزول دفعی بهاین معناست که قرآن از یک واقعیت غیبی برخورداراست و به یکباره بر محمد نازل شده است. قرآن در نزول تدریجی، در مقطع فرصت ۲۳ سال نبوت محمد، بر وی نازل شده است. قرآن دارنده ظواهر و داخل تعریف شده است به گونه ای که ظواهر آن به صورتی سرازیر و بی آلایش به ذکر مطالب پرداخته تا برای همگان قابل شعور و فهم و شعور باشد ولی معانی عمیق آن در لایههای دیگری برای مخاطبانی دیگر قرار گرفتهمیباشد. قرآن را آیهها سفت و متشابه صورت دادهاند. متشابه به آیاتی گفته میگردد که در افاده مدلول خویش به آیهها سفت احتیاج داراهستند. بعضا زیرا طباطبایی، مفسر شیعی، آیهها سفت و متشابه را نسبی میدانند که نسبت به بعضا سفت و نسبت به بعضا متشابه میباشند. همینطور تأویل یا این که تنزیل بودن قرآن به معنی آن مؤثر میباشد. بهاین ذکر که تنزیل به معنای مضمون ظاهری و لغوی آیه میباشد و تاویل امری میباشد که قران به سوی آن برمیشود.[۱۹]
از مباحث مطرح گردیده در قضیه قرآن، عدم تحریف شدن آن در گذر مجال میباشد. بنابر نظریه مسلمانها، در هیچمکان قرآن تحریف شکل نگرفتهمیباشد و قرانی که فعلا وجود داراست، به عبارتی قرآن شنیده گردیده از گویش محمد میباشد. بر این مقاله آیاتی سند دادهاند. برای مثال آیه نهم از سوره حجرات و آیه ۴۲ از سوره فصلت.[۲۰]
اصطلاحشناسی
در لغت
اسلام در لغت به معنای «انقیاد» و «گردننهادن» به حکم میباشد. کاربرد شرعی این لغت، تسلیم در قبال دستور خداست. در آیههایی از قرآن همانند آیهها ۲، ۱۱۲ و ۱۲۸ بقره، اسلام به معنای همین معنی به فعالیت رفتهمیباشد.[۹] این واژه و کلمه از ماده «سلم» میباشد که خویش به معنای «تسلیم بی نقص»[۱۰] «تندرست شدن» و «رهایی یافتن از آفات» میباشد. در معجم الوسیط آمدهمیباشد که «إسلام» در لغت به معنای اظهار خضوع و تایید آیین محمد میباشد. درین خصوص به هر که آیین اسلام را پذیرفتهمیباشد، «مُسلِم» (در فارسی: مسلمان) گفته می شود و «أسلم» به معنای کسی میباشد که در آئین خویش خالص باشد.[۱۱] این کلمه و واژه هشت سکو در قرآن و در سورههای آل عمران، مائده، انعام، زمر، صف، حجرات و توبه به شغل تشریفات ترحیم مشهد رفتهمیباشد.[۱۲]
در اصطلاح
اسلام یک کدام از ادیان توحیدی[۱۳][۱۴] و همانند مسیحیت و یهود، فقاهتی نبوی میباشد.[۱۵] بنابر تعریفوتمجید قرآن از اسلام، اسلام آموختن مشترک آحاد پیامبران بودهمیباشد و هر رسول آئین طلاق را تبلیغ نمینماید؛ بلکه همه یک آیین مشترک به اسم اسلام را تبلیغ میکردند. بنابر این تعریفوتمجید، اسلام آئین مشترک توحیدی میباشد که با عبارت «آیین الله» آیتم عزم پروردگار قرار گرفتهمیباشد که والاترین مثال از این، فقاهتی میباشد که محمد به تبلیغ آن مبعوث شده است.[۱۶] با وجود آنکه محمد در اسلام تحت عنوان خاتم پیامبران شناخته می گردد، اسلام نیز خاتم ادیان خواهد بود این شریعت هیچ گاه نسخه ها نخواهد شد.[۱۷]
منابع اسلامی
قرآن
نوشتهی علمیٔ اساسی: قرآن
قرآن، معتبرترین متن فقهی نزد مسلمانها و به مانند کتاب مقدس در نزد مسیحیان میباشد.[۱۸] این کتاب تحت عنوان یک کدام از مهمترین معجزات محمد قلمداد می شود که به دو شکل دفعی و تدریجی نازل شده است. درین کتاب هرگاه از عبارت انزال مصرف شدهمیباشد، خواسته نزول دفعی و هرگاه از عبارت تنزیل مستعملمیباشد مراد نزول تدریجی میباشد. نزول دفعی بهاین معناست که قرآن از یک واقعیت غیبی برخورداراست و به یکباره بر محمد نازل شده است. قرآن در نزول تدریجی، در مقطع فرصت ۲۳ سال نبوت محمد، بر وی نازل شده است. قرآن دارنده ظواهر و داخل تعریف شده است به گونه ای که ظواهر آن به صورتی سرازیر و بی آلایش به ذکر مطالب پرداخته تا برای همگان قابل شعور و فهم و شعور باشد ولی معانی عمیق آن در لایههای دیگری برای مخاطبانی دیگر قرار گرفتهمیباشد. قرآن را آیهها سفت و متشابه صورت دادهاند. متشابه به آیاتی گفته میگردد که در افاده مدلول خویش به آیهها سفت احتیاج داراهستند. بعضا زیرا طباطبایی، مفسر شیعی، آیهها سفت و متشابه را نسبی میدانند که نسبت به بعضا سفت و نسبت به بعضا متشابه میباشند. همینطور تأویل یا این که تنزیل بودن قرآن به معنی آن مؤثر میباشد. بهاین ذکر که تنزیل به معنای مضمون ظاهری و لغوی آیه میباشد و تاویل امری میباشد که قران به سوی آن برمیشود.[۱۹]
از مباحث مطرح گردیده در قضیه قرآن، عدم تحریف شدن آن در گذر مجال میباشد. بنابر نظریه مسلمانها، در هیچمکان قرآن تحریف شکل نگرفتهمیباشد و قرانی که فعلا وجود داراست، به عبارتی قرآن شنیده گردیده از گویش محمد میباشد. بر این مقاله آیاتی سند دادهاند. برای مثال آیه نهم از سوره حجرات و آیه ۴۲ از سوره فصلت.[۲۰]

راهنمای آمادهسازی مسجد یا سالن برای مراسم ترحیم؛ از چیدمان تا امکانات رفاهی