مجله خبری تشریفات

سرکوب‌ شیعه ها دهه ۱۹۹۰م
برای داده ها بیشتر، اینها را هم مشاهده کنید: انتفاضه شعبانیه عراق

رژیم بعث در جریان سرکوب انتفاضه شعبانیه به اماکن مذهبی شیعه ها نیز زخم دور از شوخی وارد کرد
همینطور در دهه ۱۹۹۰م و بعد از ناکامی عراق در نزاع کویت، قیام‌های شیعه ها همچون کردها به شدت سرکوب شوید.[۷۴] فقط در میان مارس و اکتبر ۱۹۹۱م و در راستای سرکوب قیام سراسری پر اسم و رسم به انتفاضه شعبانیه عراق در در اوایل دهه۱۹۹۰م[۷۵] حدود دویست هزار شیعه در جنوب عراق کشته تشریفات ترحیم مشهد شدند.[۷۶]

حضور سیاسی شیعه ها در رژیم بعث
در زمان صدام حسین به‌خصوص سال‌های ۱۹۷۹-۱۹۸۲م حضور وزرای شیعه در کابینه عراق تا حدی ارتقاء یافت و چهار نفر از شیعه‌ها در فرماندهی حوزه‌‌ای (القیاده القُطریه) حزب بعث عضویت داشتند. اشخاص عالی مقام‌ای مثل نعیم حداد سخنگوی مجمع ملی، سعدون حُمّادی در آغاز وزیر (مارس ۱۹۹۱-سپتامبر ۱۹۹۱م) و رحی فاروق از صدام دفاع می‌کردند.[۷۷] با این وجود وزرای شیعه در اقلیت بودند و تعدادشان بیشتر از کردها خلا. سعدون حمادی نیز به جهت اذهان اصلاح طلبانه‌اش خیلی زود عزل شد. از طرف دیگر پست‌های غیر کلیدی از قبیل وزارت مسکن، بهداشت و بیزنس به آن ها واگذار گردیده بود در حالی که قسمت‌های امنیتی و نظامی به وسیله اعراب سنی رهبری می شد.[۷۸]

جریان‌های شیعی مخالف بعث در عراق
در زمان حکومت بعث مجموعه‌های گوناگون شیعی که به‌حیث سازمانی در مواقعی با هم مرتبط بودند، برای مخالفت با بعث به وجود آمدند. این تیم‌ها اکثر وقت ها با کشور ایران نیز در تماس بودند و هنوز هم ارتباط مجاورت دارا‌هستند.[۷۹]

حزب الدعوة الاسلامیة
نوشته‌ی‌علمیٔ اساسی: حزب الدعوة الاسلامیة
حزب الدعوه هسته محوری مقاومت و پیشروترین مجموعه انقلابی شیعه علیه حزب بعث به‌اکانت می‌آمد.[۸۰] سیاست‌های غیرمذهبی دولت بعثی از قبیل فروش گوشت خوک، دخالت در کارها مدرسه ها مذهبی، پرهیز از انتشارات مذهبی، خودداری از تعمیر مساجد و تعقیب و آزار روحانیون شیعه، ادله اساسی شیعه ها عراق برای دفاع از حزب الدعوه بود.[۸۱] اکثر اوقات اعضای حزب الدعوه از طبقه میانگین و تحت جامعه و از شهرهای بغداد، نجف، کربلا و جنوب عراق بودند.[۸۲] دولت عراق حزب الدعوه را همانند ردیف پنجم می‌دانست که هدفش ترکیب کشور‌ایران و عراق بود.[۸۳] به نقل از محققان، دولت بعث، مراسم‌های سوگواری و تظاهرات ضد دولتی هوادارن حزب الدعوه را در سال‌های ۱۹۷۴م، ۱۹۷۷م، ۱۹۷۹م در کربلا، نجف و بغداد به شدت سرکوب و مبادرت به محاکمه و اعدام کبیر شیعه‌ها کرد.[۸۴] در ادامه اعدام سید محمدباقر صدر و خواهرش بنت الهدی صدر در آوریل ۱۹۸۰م|فروددین ماه ۱۳۵۹ش، حزب الدعوه مسئولیت حمله به سفارت‌منزل‌های عراق در حافظه موقت، بیروت، راءس فرهنگی عراق در بیروت و جاده فرودگاه بیروت را به‌ذمه گرفت.[۸۵] گزراش گردیده‌است که در جریان این تهاجم ها تنی چند از مأموران اطلاعاتی و اعضای ارشد حزب بعث مثلا موسی شُعیب، علی رمضان و شفیق فَرحان به قتل رسیدند.[۸۶] مطابق بعضا آمارها حزب الدعوه ۲۸۰ عملیات میان سال‌های ۱۹۷۹-۱۹۸۶م علیه دولت بعث جاری ساختن داده میباشد.[۸۷]

مجلس اعلای اسلامی عراق
نوشته ی علمیٔ اساسی: مجلس اعلای اسلامی عراق
مجلس اعلای اسلامی عراق، ارگان خوب رهبری مبارز و جنگجو شیعه در عراق محسوب می شد که در ۱۹۸۲م و بعد از تضعیف حزب الدعوه در فقدان محمدباقر صدر تشکیل شوید. رهبری این مجلس را آیت الله محمدباقر حکیم به ذمه داشت و متشکل از روحانیون و غیر روحانیون بود که در اوایل ۱۹۸۰م به کشور‌ایران متواری شده بودند.[۸۸] مجلس اعلی که حزب الدعوه از مهم ترین موادسازنده آن به شمار می رفت، توانسته بود با دسته‌های سنی هوادار خویش در دنیا عرب و دانشجو ها شیعه در اروپا و امریکا رابطه ها ساخت نماید.[۸۹] موضع‌ها در میان المللی مجلس اعلی، بسیار مجاورت با کشور ایران و در ضدیت با امریکا، ایالات متحده عربی سعودی و مصر، قرار داشت.[۹۰]

سرکوب‌ شیعه ها دهه ۱۹۹۰م
برای داده ها بیشتر، اینها را هم مشاهده کنید: انتفاضه شعبانیه عراق

رژیم بعث در جریان سرکوب انتفاضه شعبانیه به اماکن مذهبی شیعه ها نیز زخم دور از شوخی وارد کرد
همینطور در دهه ۱۹۹۰م و بعد از ناکامی عراق در نزاع کویت، قیام‌های شیعه ها همچون کردها به شدت سرکوب شوید.[۷۴] فقط در میان مارس و اکتبر ۱۹۹۱م و در راستای سرکوب قیام سراسری پر اسم و رسم به انتفاضه شعبانیه عراق در در اوایل دهه۱۹۹۰م[۷۵] حدود دویست هزار شیعه در جنوب عراق کشته تشریفات ترحیم مشهد شدند.[۷۶]

حضور سیاسی شیعه ها در رژیم بعث
در زمان صدام حسین به‌خصوص سال‌های ۱۹۷۹-۱۹۸۲م حضور وزرای شیعه در کابینه عراق تا حدی ارتقاء یافت و چهار نفر از شیعه‌ها در فرماندهی حوزه‌‌ای (القیاده القُطریه) حزب بعث عضویت داشتند. اشخاص عالی مقام‌ای مثل نعیم حداد سخنگوی مجمع ملی، سعدون حُمّادی در آغاز وزیر (مارس ۱۹۹۱-سپتامبر ۱۹۹۱م) و رحی فاروق از صدام دفاع می‌کردند.[۷۷] با این وجود وزرای شیعه در اقلیت بودند و تعدادشان بیشتر از کردها خلا. سعدون حمادی نیز به جهت اذهان اصلاح طلبانه‌اش خیلی زود عزل شد. از طرف دیگر پست‌های غیر کلیدی از قبیل وزارت مسکن، بهداشت و بیزنس به آن ها واگذار گردیده بود در حالی که قسمت‌های امنیتی و نظامی به وسیله اعراب سنی رهبری می شد.[۷۸]

جریان‌های شیعی مخالف بعث در عراق
در زمان حکومت بعث مجموعه‌های گوناگون شیعی که به‌حیث سازمانی در مواقعی با هم مرتبط بودند، برای مخالفت با بعث به وجود آمدند. این تیم‌ها اکثر وقت ها با کشور ایران نیز در تماس بودند و هنوز هم ارتباط مجاورت دارا‌هستند.[۷۹]

حزب الدعوة الاسلامیة
نوشته‌ی‌علمیٔ اساسی: حزب الدعوة الاسلامیة
حزب الدعوه هسته محوری مقاومت و پیشروترین مجموعه انقلابی شیعه علیه حزب بعث به‌اکانت می‌آمد.[۸۰] سیاست‌های غیرمذهبی دولت بعثی از قبیل فروش گوشت خوک، دخالت در کارها مدرسه ها مذهبی، پرهیز از انتشارات مذهبی، خودداری از تعمیر مساجد و تعقیب و آزار روحانیون شیعه، ادله اساسی شیعه ها عراق برای دفاع از حزب الدعوه بود.[۸۱] اکثر اوقات اعضای حزب الدعوه از طبقه میانگین و تحت جامعه و از شهرهای بغداد، نجف، کربلا و جنوب عراق بودند.[۸۲] دولت عراق حزب الدعوه را همانند ردیف پنجم می‌دانست که هدفش ترکیب کشور‌ایران و عراق بود.[۸۳] به نقل از محققان، دولت بعث، مراسم‌های سوگواری و تظاهرات ضد دولتی هوادارن حزب الدعوه را در سال‌های ۱۹۷۴م، ۱۹۷۷م، ۱۹۷۹م در کربلا، نجف و بغداد به شدت سرکوب و مبادرت به محاکمه و اعدام کبیر شیعه‌ها کرد.[۸۴] در ادامه اعدام سید محمدباقر صدر و خواهرش بنت الهدی صدر در آوریل ۱۹۸۰م|فروددین ماه ۱۳۵۹ش، حزب الدعوه مسئولیت حمله به سفارت‌منزل‌های عراق در حافظه موقت، بیروت، راءس فرهنگی عراق در بیروت و جاده فرودگاه بیروت را به‌ذمه گرفت.[۸۵] گزراش گردیده‌است که در جریان این تهاجم ها تنی چند از مأموران اطلاعاتی و اعضای ارشد حزب بعث مثلا موسی شُعیب، علی رمضان و شفیق فَرحان به قتل رسیدند.[۸۶] مطابق بعضا آمارها حزب الدعوه ۲۸۰ عملیات میان سال‌های ۱۹۷۹-۱۹۸۶م علیه دولت بعث جاری ساختن داده میباشد.[۸۷]

مجلس اعلای اسلامی عراق
نوشته ی علمیٔ اساسی: مجلس اعلای اسلامی عراق
مجلس اعلای اسلامی عراق، ارگان خوب رهبری مبارز و جنگجو شیعه در عراق محسوب می شد که در ۱۹۸۲م و بعد از تضعیف حزب الدعوه در فقدان محمدباقر صدر تشکیل شوید. رهبری این مجلس را آیت الله محمدباقر حکیم به ذمه داشت و متشکل از روحانیون و غیر روحانیون بود که در اوایل ۱۹۸۰م به کشور‌ایران متواری شده بودند.[۸۸] مجلس اعلی که حزب الدعوه از مهم ترین موادسازنده آن به شمار می رفت، توانسته بود با دسته‌های سنی هوادار خویش در دنیا عرب و دانشجو ها شیعه در اروپا و امریکا رابطه ها ساخت نماید.[۸۹] موضع‌ها در میان المللی مجلس اعلی، بسیار مجاورت با کشور ایران و در ضدیت با امریکا، ایالات متحده عربی سعودی و مصر، قرار داشت.[۹۰]